Koniecznosc wykonywania omówionych robót na coraz szersza skale zwiazana jest z gwaltownym wzrostem ilosci dróg o nawierzchniach bitumicznych, zwlaszcza po II wojnie swiatowej

Konieczność wykonywania omówionych robót na coraz szerszą skalę związana jest z gwałtownym wzrostem ilości dróg o nawierzchniach bitumicznych, zwłaszcza po II wojnie światowej. W Polsce zużycie drogowych lepiszcz bitumicznych (smoły i asfaltu) wzrosło około 70-krotnie w stosunku do 1938 r. (z 8000 ton do około 560 000 ton w 1969 r.), w NRF z 120000 ton w 1938 r. do 4,4 mln ton w 1969 r. samego tylko, asfaltu, nie licząc smoły drogowej. Podobny wzrost zużycia lepiszcz zaistniał również w wielu innych krajach. Wymieniony poprzednio wzrost zużycia lepiszcza spowodowany został rozwojem sieci dróg o nawierzchniach bitumicznych, zwiększeniem grubości warstw jezdnych w wyniku wzrostu obciążeń ruchem oraz zmianami technologii wykonawstwa nawierzchni bitumicznych. Technologia ta poszła, bowiem w ostatnich kilkunastu latach w kierunku otrzymywania szorstkich warstw ścieralnych nawierzchni, wykonywanych z mas mineralno-bitumicznych o strukturze niedostatecznie s zczelnej. Tego rodzaju technologia wykonywania nawierzchni, a zwłaszcza ich warstw ścieralnych, wpłynęła w dużym stopniu na zwiększenie krótkotrwałe stosunkowo ich szorstkości, lecz jednocześnie wpłynęła ona na poważne zmniejszenie ogólnej trwałości tych nawierzchni. Stąd wypływa konieczność częstych i na dość dużą skalę wykonywanych robót konserwacyjnych nawierzchni bitumicznych, a zwłaszcza ich warstw ścieralnych. [podobne: pompy lakiernicze, Skoki tandemowe, wiązar dachowy ]

Powiązane tematy z artykułem: pompy lakiernicze Skoki tandemowe wiązar dachowy