ZWICHRZENIE

ZWICHRZENIE Jeśli w belce zginanej płaszczyzna momentu zginającego leży w płaszczyźnie największej sztywności belki, a jej sztywność w kierunku poprzecznym jest mała, to naprężenia w ściskanej części dźwigara doprowadzić mogą do utraty stateczności płaskiej postaci zginania, czyli do zwichrzenia. W tym przypadku mamy do czynienia ze zginaniem połączonym ze skręcaniem przekroju, przy czym oś odkształcona wychodzi z płaszczyzny zginania i przechodzi w krzywą przestrzenną. Zjawisko to w przypadku dwuteownika . Przeciwdziałamy zwichrzeniu utrudniając wychylenie się osi belki z płaszczyzny działania momentu zginającego oraz skręcania przekrojów. Zwiększenie sztywności na zwichrzenie uzyskuje się więc przez powiększenie momentu bezwładności na skręcanie , wycinkowego momentu bezwładności oraz usztywnienie belki za pomocą żeber. Read more „ZWICHRZENIE”

Prety osiowo sciskane

Pręty osiowo ściskane (Kierunek działania siły przechodzi przez środek ciężkości przekroju). W tym przypadku: e; = x:; e; = y: Równania ulegają uproszczeniu: a. Przekroje o 2 osiach symetrii lub o symetrii punktowej, (np. I)• W przekrojach tych środek ścinania S pokrywa się ze środkiem ciężkości O. Zwiększenie sztywności kształtowników przeciwko wyboczeniu skrętnemu uzyskać można przez: a) zaokrąglenie naroży wklęsłych , b) pogrubienie końców ramion przekroju w kształtownikach tłoczonych, c) zagięcie ramion przekroju w kształtownikach wyginanych z blach, d) założenie żeber lub przepon usztywniających. Read more „Prety osiowo sciskane”

Spoiny pionowe

Spoiny pionowe warstwy wozówkowej przesunięte są względem spoin warstwy główkowej o ćwierć cegly Mur grubości 2 cegieł ma w warstwach wozówkowych jeden wewnętrzny rząd główek i dwa zewnętrzne rzędy wozówek. Warstwa główkowa składa się z 2 rzędów główek. Spoiny pionowe obu warstw przesunięte są względem siebie również o ćwierć cegły. W podobny sposób wiązane są cegły w murach grubszych, przy czym zawsze mamy dwie powtarzające się na przemian warstwy: wozówkową i główkową, a spoiny poprzeczne i podłużne jednej warstwy przykryte są pełnymi powierzchniami cegieł warstwy następnej. 3. Read more „Spoiny pionowe”

WYBRZUSZENIE PLYT WYBRANE ZAGADNIENIA WYTRZYMALOSCIOWE

WYBRZUSZENIE PŁYT WYBRANE ZAGADNIENIA WYTRZYMAŁOSCIOWE Jeśli płyta obciążona jest siłami działającymi w płaszczyźnie środkowej płyty, a wartość tych sił jest nie duża, to płyta pozostaje płaska, tzn. znajduje się w stanie równowagi stałej. Jeśli siły te, wzrastając, osiągną pewną wartość krytyczną, mamy do czynienia (analogicznie jak przy wyboczeniu pręta) z rozgałęzieniem stanu równowagi: obok równowagi niestałej, której odpowiada nieodkształcona, płaska postać płyty, istnieje stan równowagi stałej, któremu odpowiada odkształcona postać o nieskończenie małym wygięciu (wybrzuszeniu) . Zagadnienia wybrzuszenia płyt rozwiązuje się albo za pomocą równania różniczkowego powierzchni ugięcia płyty, albo za pomocą metody energetycznej. Ponieważ rozwiązania te (zwłaszcza zaś przy metodzie pierwszej) nastręczają duże trudności matematyczne, korzysta się często z metod przybliżonych. Read more „WYBRZUSZENIE PLYT WYBRANE ZAGADNIENIA WYTRZYMALOSCIOWE”

Wspornik o stalym przekroju

Wspornik o stałym przekroju obciążony na końcu siłą skupioną P. Obliczona w ten sposób wartość P stanowi pierwsze przybliżenie siły krytycznej, zupełnie wystarczające dla celów technicznych. Dalsze przybliżenie znaleźć można w cytowanej pracy . Zazwyczaj wpływ wyrazu EJ (J) jest niewielki. Dla EJ (J) = ° oraz siły P, przyłożonej w środku ścinania S, dokładna wartość siły krytycznej wynosi P kVEJyGJs dla przekroju prostokątnego k: = 4,01 Niekiedy w konstrukcji nie można założyć w pasie ściskanym tężników uniemożliwiających zwichrzenie dźwigara. Read more „Wspornik o stalym przekroju”

wartosci krytyczne

Na podstawie jednego ze wzorów – oeQp stosowanego do danego przypadku, obliczamy wartość (idealnego) naprężenia krytycznego w obszarze sprężystym, które oznaczymy jako akid (lub odpowiadającą mu wartość }kid) Wartość ta wyznaczy na krzywej eulerowskiej punkt . Linia pionowa, wykreślona z punktu , przetnie się z krzywą QrS w punkcie , którego rzędna przedstawia żądaną wartość ak. Analitycznie możemy tę wielkość obliczyć na podstawie znanych wartości współczynników wyboczeniowych w oraz Współczynników pewności n z zależności ak = nk. }», obliczonej ze wzoru. Podane w tym rozdziale wartości krytyczne odnoszą się do przekrojów, których kontur nie ulega zmianie wskutek zwichrzenia. Read more „wartosci krytyczne”

ZWICHRZENIE W OBSZARZE POZASPREZYSTYM

ZWICHRZENIE W OBSZARZE POZASPRĘZYSTYM Rozważania poprzednie odnosiły się do obszaru sprężystego. Jeśli jednak ak> Op, to obliczenie siły krytycznej przez wyprowadzenie wielkości analogicznej do modułu wyboczenia T (p. 2) jest ze względu na znacznie większą liczbę parametrów wzajemnie od siebie zależnych rzeczą bardzo trudną. Próbę ujęcia obliczeń we wzory przydatne w praktyce przeprowadził dla dwuteowników symetrycznych K. Bentley i Timoshenko. Read more „ZWICHRZENIE W OBSZARZE POZASPREZYSTYM”

Wartosci momentu krytycznego dla dwuteowników symetrycznych

Stężenie w tym przypadku pasa rozciąganego zwiększa siłę krytyczną i to tym bardziej, im mniejsza jest wartość c ze wzoru . Wartości momentu krytycznego dla dwuteowników symetrycznych, obciążonych w środku siłą skupioną, wyznaczyć można na podstawie wzorów. Odnosiły się tylko do obciążenia równomiernie rozłożonego lub skupionego w środku rozpiętości belki, albo obciążenia momentami. Dla innych obciążeń przyjąć można w przybliżeniu jako obciążenie krytyczne taką wartość siły skupionej w środku belki, która wywołuje tę samą strzałkę ugięcia co dane obciążenie. Wzory dla innego obciążenia belek swobodnie podpartych oraz dla wsporników znaleźć można w pracach. Read more „Wartosci momentu krytycznego dla dwuteowników symetrycznych”